تبلیغات
کلبه علم - سیاهچاله ها
کلبه علم
«روزگارا ! که چنین سخت به من میگیری با خبر باش که پژمردن من آسان نیست»
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


سلام من علی هستم مدیر وب کلبه علم
من در این وبلاگ قصد دارم به نوشتن انواع مطالب به خصوص علمی بپردازم
راستی اگه کسی هم خواست عضو بشه در قسمت نظرات بهم اطلاع بده تا عضوش کنم
نظرهم حتما بدین وگرنه ازتون دلخور میشم
با تشکر

مدیر وبلاگ :ali
نویسندگان





آیا می دانید سیاهچاله ها چگونه بوجود می آیند؟آیا می دانید حتی نور هم نمی تواند از دام سیاهچاله ها بگریزد؟آیا می دانید همه سیاچاله ها سیاه نیستند؟
به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران"ایسکانیوز" طبق نظریه ای در داخل یک سیاهچاله انسان می تواند پشت سر خود را ببیند و این بخاطر انحنای نور است در داخل سیاهچاله بعد زمان ثابت و بعد مکان متغیر است درست برعکس جهانی که در آن زندگی می کنیم.
سیاهچاله این اجرام نادر و عجیب را می توان نتیجه تفکرات جوان باهوش آلمانی که در سال ۱۹۱۹ در دفتر ثبت اختراعات سوئیس مشغول به کار بود دانست.


خودم می دونم که دوست داری بقیشو بخونی
پس برو به ادامه ی مطلب

آلبرت انیشتین در سال ۱۹۱۹ تئوری نسبیت عام خود را که انقلابی در فیزیک نوین بود ارائه کرد.
به طور کلی درون هر ستاره دو نیروی واتنش گرمایی و رمبش گرانشی وجود دارد که این دو نیرو دائما در حال کشمکش با یکدیگر هستند.
هنگامی که عمر ستاره رو به پایان است نیروی رمبش گرانشی غلبه می کند و جرم گرانشی ستاره بسیار زیاد می شود.
بر سر ستاره در حال مرگی که بیش از ۱٫۴ برابر خورشید است چه می آید؟
حتی نیروی قوی نیز نمی تواند سرعت فرو پاشی درونی آن را متوقف سازد و این ستاره کاملاً فرو می پاشد و از مرحله ستاره نوترونی فراتر رفته و حتی به یک شی کوچک تر و چگال تر یعنی سیاهچاله تبدیل می شود.
اگر هر جسم را به اندازه شعاع شوارتز شیلد منقبض کرد ان به یک سیاه چاله تبدیل می شود شعاع شوارتز شیلد زمانی ایجاد می شود که سرعت گریز از جاذبه به سرعت نور برسد
فروپاشی کامل به معنای آن نیست که سیاهچاله از روی صفحه جهان محو می شود.
همان طور که به وسیله اینشتین توصیف شده است ساختار فضا- زمان فرو پاشی بی پایان را منتفی می کند و به جای آن یک انحنای غیر مادی، نامرئی و واقعی فضا را به وجود می آورد.
یک سیاهچاله را می توان به مرد نامرئی سنگین وزنی تشبیه کرد که روی یک نیمکت نشسته است. او دیده نمی شود ولی وزن او در نیمکت فرورفتگی ایجاد می کند.
سیاهچاله برای فیزیکدانان نظری چیز تازه ای نیست. در سال ۱۹۳۹ اوپنهایمرو هارتلند اشنایدر برای نخستین بار سیاهچاله ها را به عنوان نتیجه ای از نسبیت عمومی پیشنهاد کردند ولی در آن زمان برای تشخیص آنها هیچ راه معلومی وجود نداشت.
اما با پیشترفت اخیر اخترشناسی رادیویی و کشف علائم رادیویی توضیح ناپذیر ازاعماق فضا، سیاهچاله ها به صورت موضوع بسیار مهم اخترشناسی درآمده اند.
دانشمندان معتقدند که این اشیای نظری پدیده های با انرژی فوق العاده چون اختر نماها و تپ اخترها می توانند نقشی داشته باشند.
سیاهچاله ها و ستارگان نوترونی تنها اشیای شناخته شده در فیزیک هستند که برای انجام مشاهده های اخترشناختی روی چنان فرستنده های بسیار نیرومند تشعشع، به اندازه کافی فشرده و پر جرمند.



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 15 بهمن 1391
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی